| Nereye Gider Bu Gaflet Gemisi |
Bilmelisin Ki...
 BİLMELİSİN Kİ Bilmelisin ki ...
Duvarda asılı diplomalar insanı insan yapmaya yetmez. Bilmelisin ki ...
Aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa, anlam yükü o kadar azalır. Bilmelisin ki ...
Karşındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında, çizginin nereden geçtiğini bulmak zor. Bilmelisin ki ...
Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez. Gerçek aşkların da! Bilmelisin ki ...
Tecrübenin kaç yaş günü partisi yaşadığınızla ilgisi yok, ne tür deneyimler yaşadığınızla var. Bilmelisin ki ...
Aile hep insanın yanında olmuyor. Akrabanız olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz. Aile her zaman biyolojik değil. Bilmelisin ki ...
Ne kadar yakın olursa olsunlar en iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir. Onları affetmek gerekir. Bilmelisin ki ...
Bazen başkalarını affetmek yetmiyor. Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor. Bilmelisin ki ...
Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın dünya sizin için dönmesini durdurmuyor. Bilmelisin ki ...
Şartlar ve olaylar, kim olduğumuzu etkilemiş olabilir. Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz. Bilmelisin ki ...
İki kişi münakaşa ediyorsa, bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez. Etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez. Bilmelisin ki ...
Her problem kendi içinde bir fırsat saklar. Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır. Bilmelisin ki ...
Sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar sürüyor. Can Yücel
14:53 - 18/3/2007 - yorum {5} - yorum yazYoruldum çok Yoruldum...
14:50 - 18/3/2007 - yorum {1} - yorum yazBekleşimin Öyküsü... Büyürüz bir gün... Severiz...
evleniriz belki, Bizi her şeyden çok sevsin dediğimiz o insanla evleniriz bir gün Kimi gün o kadar yoğun yaşarız ki bir şeyleri… Ağlarız saatlerce , başımızı duvarlara vurmak isteriz. her şeyi dağıtıp kapıyı çarpıp çıkmak isteriz. Kimi gün ise mutluluğu doruklarda yaşarız İçimiz içimize sığmaz, Aşığızdır belki, önümüze gelene anlatmak isteriz ne denli sevdiğimizi Özlediğimize kavuşmuşuzdur belki, onsuzluğun acısını çıkarmak isteriz. Peki hep böyle mi kalınır Hayır, hayır Toparlanırsınız dağılan parçaları birleştirirsiniz.
Yoluna gireceğini düşünürsüzünüz her şeyin. Bir daha aynı şeyleri yaşamamak adına kararlar alırsınız, sözler verirsiniz kendinize. Daha doyumlu, tedbirli, daha anlayışlı olmak adına, ama nereye kadar.
Nasıl bir kargaşadır bu Kimi gün o kadar yoğun yaşarız ki bir şeyleri…
Ağlarız saatlerce , başımızı duvarlara vurmak isteriz. her şeyi dağıtıp kapıyı çarpıp çıkmak isteriz. Kimi gün ise mutluluğu doruklarda yaşarız İçimiz içimize sığmaz, Aşığızdır belki , önümüze gelene anlatmak isteriz ne denli sevdiğimizi Özlediğimize kavuşmuşuzdur belki, onsuzluğun acısını çıkarmak isteriz. Zamana sığdıramayız hissettiklerimizi Ne gariptir şu insan, bin bir karmaşa yaşar yüreğinin derinliklerinde. Büyürüz bir gün
Severiz, evleniriz belki Peki evlilik için biriktirdiklerimiz Doğru insanı bulmak adına verdiğimiz çaba Bizi her şeyden çok sevsin dediğimiz o insanla evleniriz bir gün Ve şunları öğreniriz. Her şey ümit edilen gibi olmaz. Beklentilerimiz ne denli büyükse canımız o denli çok yanar. İçimizdeki sevgi, güven, sadakat yetmez
bir şeylerin yolunda gitmesi için. Onca çaba verilir sevgili için, onunla bir hayat paylaşmak adına. Ama sıra hayatı paylaşmaya geldiğinde, zordur iki farklı insanın, aynı yöne bakması. Onu çok seversiniz ya hani, yüceltirsiniz, hep şımarılmak istersiniz. Ama hiç ummadığınız anda bir bakış, bir söz , bir sessizlik sizi öyle derinden yaralar ki allak bullak olan beyninizi parçalamak istersiniz. Peki hep böyle mi kalınır. Hayır, hayır
Toparlanırsınız dağılan parçaları birleştirirsiniz. Yoluna gireceğini düşünürsüzünüz her şeyin. Bir daha aynı şeyleri yaşamamak adına kararlar alırsınız, sözler verirsiniz kendinize. Daha doyumlu, tedbirli, daha anlayışlı olmak adına, ama nereye kadar. Bir hareket tekrar çileden çıkarır sizi. Ve insan bu değişmez, değişmez . Gün be gün birikir tartışmalar, incinirsiniz, incitirsiniz, yıpranırsınız. Nerede o aşk, tutku, bekleyiş Nasıl da eskiyor her şey Ve ardı arkası kesilmeyen kavgalar, kırgınlıklar Öyle bir an gelirki, ne gözünüz, bir zamanlar onun için deli olduğunuz sevgli eşinizi görür, nede belki de size muhtaç bebeğinizi. Hadi gelsin kurtarsın aşk
Ve İlhan ŞEŞEN Ne kaldı geriye zaten bir sürü boş hatıra Yaşamak değil ki bu görüntüler var adeta Sana gülüm demiştim ya O gül soldu Hani bu son demiştim ya O gün sondu Sarılınca sana hem de titreyerek Sevişince benimle sabahlara dek Gideceksen eğer bilirim diyerek Bir daha geri gelme Elde ne varsa sende kalsın Umurumda değil eller alsın O kadar zararım olsun varsın Geri hiçbir şey verme Bir daha geri gelme Ne kaldı geriye zaten bir sürü boş hatıra...
14:44 - 18/3/2007 - yorum {yok} - yorum yazSen Yoktun.... Günler güz yaprakları gibi birer birer dökülürken ayaklarımın dibine,
ben her gece karanlığa dikip gözlerimi senin aydınlığını bekledim. Sen yoktun... Binlerce adım attım bu kentin sokaklarında. Her köşeyi,
her parkı, her ağacı ezberledim. Sevdaya bulanmış her kaldırım taşında senin adını aradım. Sen yoktun... Evlerin duvarları birer birer üzerime yıkıldı.
Her bir hücremin acısını ta yüreğimde hissederken beni enkazın altından çekip alacak elini aradım. Sen yoktun... özlem şarkılarını ezberledim. Kimini bağıra bağıra,
kimini fısıltıyla söyledim. Karanlığa haykırdım hasretimi. Sesimi duyacaksın diye bekledim. Sen yoktun... Senden gelecek bir tek haberi bekledim. Saatler asırlar gibi geldi,
geçmedi. çalan her telefonu yüreğimin deli bir çağlayana dönen atışlarıyla açtım. Senden başka duyduğum her seste hep aynı hayâl kırıklığını yaşadım. Onlar beni duymak istiyordu, bense seni. Sen yoktun... Seni aramaktan yorgun düşmüş bedenimi karanlığın kucağına
uzattım her gece. Bir an önce sabah olsun diye uykunun beni çekip almasını istedim. Olmadı. Kaç gece sabahı ettim gözlerimi kapamadan, kaç gece merdivendeki ayak seslerini dinledim gelen sensindir diye. Sen yoktun... Her yağmurla birlikte hüzün de yağdı bu kentin üzerine. Bulutlar
yalnızlığın işaretiydi benim için. Beni ıslatan yağmur olmadı. Ben senin özleminle sırılsıklamdım her mevsim. Hayat; merhaba dedi bahara çiçek çiçek. Uzun kıştan sonra gelmez dediğim göçmen kuşların dönüşünü gördüm. Sen yoktun... Her istasyon her otogar adresim oldu. Bir trenden inersin sandım.
Otobüslerdeki her yolcuya sensin diye baktım. Ya da yolculuklara vurdum kendimi. Kimsenin uğramadığı köylere, adı duyulmamış kasabalara gittim. Senden bir iz aradım. Sen yoktun... Denizin sonsuz maviliğine umut bağladım. Kıyılarda tükettim
bekleyişlerimi. Hep sensiz gemiler geçti limanlardan. Ben gemicilerin hasret türkülerine eşlik ettim. Sen yoktun... Gözümden bir tek damla yaş akmadı. Onlar sana aitti, sana
kalmalıydı. Kimselere söyleyemedim acılarımı, bekleyişimin öyküsünü kimselere anlatamadım. Nice fırtınalar koptu yüreğimde. Dalgalar dövdü hayallerimi. Sığınacak bir liman, yaslanacak bir omuz aradım. içimi dökecek bir insan aradım. Sen yoktun... Her gece ay paramparça oldu. Her gece yıldızlar birer
birer düştü sokaklara. Yıldızları saçına takıp gelmeni bekledim. Ayı avucunda bana getirmeni bekledim. Ve bir güneş gibi doğup aydınlatmanı bekledim bu kapkara dünyamı. Ama. Sen yoktun... 14:38 - 18/3/2007 - yorum {1} - yorum yazAğladımı Kimseye Söyleme Anne
16:45 - 12/11/2006 - yorum {4} - yorum yazKendime Soruyorum
16:42 - 12/11/2006 - yorum {yok} - yorum yazSen Acı Mı Çektin ?herkes acı cekti. 17:46 - 23/9/2006 - yorum {4} - yorum yazSelam Olsun...
17:37 - 23/9/2006 - yorum {1} - yorum yazGüllere Vurgunum...
17:35 - 23/9/2006 - yorum {1} - yorum yazKonuş Yüreğim...
17:33 - 23/9/2006 - yorum {1} - yorum yaz<
|
Tanım İnsanları İyi Tanıyın, Her İnsanı Fena Bilip Kötülemeyin, Her İnsanı da İyi Bilip Övmeyin... (Mevlânâ) Ana Sayfa Profilim Arşiv Arkadaşlarım 
Son yazılar - Bilmelisin Ki... - Yoruldum çok Yoruldum... - Bekleşimin Öyküsü... - Sen Yoktun.... - Ağladımı Kimseye Söyleme Anne - Kendime Soruyorum - Sen Acı Mı Çektin ? - Selam Olsun... - Güllere Vurgunum... - Konuş Yüreğim... |
